HIPNOTERAPIA

Chcesz zmienić swój wewnętrzny wizerunek ? Myśleć o sobie lepiej? Bardziej przychylnie ?
Chcesz patrzeć na siebie , jak na osobę szczęśliwą, która osiągnęła sukces ?

Zamiast się karać, pozwól sobie na więcej ciepła, zacznij traktować siebie z miłością, dobrocią i z szacunkiem . Od dzisiaj, od zaraz ! Pozwól sobie na zmianę swoich przekonań, swoich schematów myślenia, zachowania, czucia. Przecież wiem, że chcesz być szczęśliwy, spełniony. Wiem, że chcesz znaleźć w swoim życiu właściwe miejsce. Chcesz być zadowolony, usatysfakcjonowany w każdej sferze swego życia.

Wiem, że tego pragniesz.

Zapewniam Cię, że Twój umysł, aby dotrzeć do wyznaczonego celu, potrafi znaleźć kreatywne metody pokonywania przeszkód,. Jeśli wiesz, czego pragniesz, Twój umysł wykorzysta swoje genialne umiejętności, abyś dotarł do tego, czego pragniesz naprawdę.
Zaufaj sobie.

Dysponujesz ogromną wewnętrzną wiedzą. Masz w sobie wszystkie narzędzia, potrzebne Ci do zbudowania życia, jakiego pragniesz.

Zasługujesz na szczęście, na piękna miłość, idealny dom, sukces w pracy, bogactwo.
Zacznij myśleć o życiu z przyjemnością. Podaruj sobie tę odrobinę magii.

A teraz… usiądź wygodnie, lub połóż się….

przypomnij sobie, co czuje Twoje ciało , kiedy każda jego komórka jest odprężona?...
oddychaj spokojnie, swoim własnym, niewymuszonym rytmem…
przywołaj jedno ze szczęśliwych wspomnień…
odczuj to wszystko jeszcze raz…
niech ten widok, dźwięk, zapach, i smak wypełni każdą komórkę Twojego ciała …
przeżyj te wszystkie dobre uczucia jeszcze raz…
zauważ, jak dobrze jest tam znowu być !

dziesięć ….
dziewięć…
osiem …
siedem…

cztery…
trzy…


…. podążaj za moim głosem

„Hipnoza jest przejściowym stanem zmienionej uwagi, w którym mogą pojawiać się różne zjawiska, spontanicznie bądź jako reakcja na werbalne bodźce. Te fenomeny obejmują zmiany świadomości, pamięci, wzmożoną wrażliwość na sugestie, odpowiedzi i myśli, których pacjent w normalnym sanie świadomości nie dostrzega. Między innymi chodzi tu o takie zjawiska , jak wywoływanie i tłumienie bólu, paraliżu, sztywności mięsni, zmian motorycznych.” – to definicja hipnozy Brytyjskiego Towarzystwa Medycznego.

Zmieniony stan świadomości, który występuje podczas hipnozy, umożliwia spojrzenie na wiele rzeczy w nowy sposób. Problemy, które na co dzień wydają się nie do rozwiązania, w stanie zmienionej świadomości postrzegane są z zupełnie innej strony. Każdy człowiek w stanie hipnozy ma dostęp do wiedzy, do zasobów, które w powszednim stanie są zablokowane .
W czasie hipnozy udaje się nam przywołać wspomnienia, nawet z czasów bardzo wczesnego niemowlęctwa, tak, jakby to działo się tu i teraz. Ale są i dużo dalsze wyprawy, w przeszłe żywoty, i choć kwestionowane przez psychologię i medycynę, jako wytwory zapomnianych fragmentów przeczytanych książek i zasłyszanych niegdyś historii, zdarza się, że spotykamy tam osoby, które poznajemy jako te, z którymi czujemy się dzisiaj związani emocjonalnie. Takie wyprawy pomagają nam często w zrozumieniu naszej sytuacji życiowej, w rozwiązaniu naszych problemów, w przeskoczeniu tej wysoko zawieszonej poprzeczki, z którą do tej pory nie dawaliśmy sobie rady.
W trakcie hipnozy, poprzez odpowiednie sugestie, w podświadomości zostaje wywołane określone wyobrażenie, które ma duży wpływ na uczucia, motywy i wolę. Dzięki hipnoterapii można bardzo ograniczyć, bądź zupełnie wyeliminować lęki, fobie, depresje, bezsenność, nałogi, zaburzenia seksualne. Poprzez hipnozę, można odbudować, lub wzmocnić poczucie własnej wartości, poprawić koncentrację i pamięć, usprawnić zdolności językowe i przyswajanie wiedzy, przyspieszyć karierę zawodową, wspomóc proces leczenia.

Hipnoza, ma bardzo pozytywny wpływ na wiele funkcji organizmu :
- wzmacnia układ odpornościowy ( siły obronne organizmu )
- zmniejsza zdolność do powstawania zakrzepów
- obniża poziom hormonu stresu ( adrenaliny )
- zwiększa przyswajalność tlenu w płucach ( poprzez wolniejszy i głębszy oddech )
- ułatwia wydalanie ubocznych produktów przemiany materii
- stabilizuje i uspakaja układ krwionośny
do początku....

Dzieje hipnozy są pewnie tak samo stare, jak dzieje ludzkości. Sięgają zapewne jej początków, choć sam termin jest bardzo młody , bo sięga XIX wieku i ukuty został od greckiego słowa „hypnos”. Pierwsze dowody stosowania hipnozy, w postaci zapisów klinowych z IV wieku przed Chrystusem, odnaleziono między Eufratem i Tygrysem. Okazało się, że Sumerowie znali już techniki hipnotyczne stosowane po dziś dzień. W starych pismach sanskryckich również opisano hipnozę, jako stany śnienia na jawie, a na starożytnych egipskich papirusach, opisane zostały metody hipnotyczne stosowane przez ówczesnych uzdrowicieli. Również Grecy znali i stosowali techniki hipnoterapeutyczne w świątyniach, gdzie osobom chorym podczas snu szeptano określone sugestie do ucha. Nawet filozofowie rzymscy wykorzystywali sugestywną moc hipnozy. W chrześcijaństwie stosowanie hipnozy w trakcie snu praktykowano do VI wieku naszej ery. Później, kapłani dokonywali cudownych uzdrowień za pomocą modlitw, relikwii oraz przykładania rąk.
Paracelsus, żyjący w XV w, wierzył i nauczał, że powodem wszystkich uzdrowień jest „wewnętrzny lekarz”.
W XVII w, znany astronom, jezuita Maximilian Hell ( 1720-1792) przeprowadzał liczne kuracje magnetyczne, przykładając magnesy do chorych miejsc na ludzkim ciele.
W XVIII w F.A. Mesmer ( 1734- 1815) uznał, że do hipnozy, leczenia, wystarczy jedynie wewnętrzny fluid magnetyzera.

Podwaliny pod dzisiejszą naukę hipnozy stworzył Abbe Faria ( 1755-1819), który kwestionując mesmeryzm uznał, że do wywołania transu hipnotycznego potrzebna jest jedynie sugestia.
James Braid ( 1795-18600 angielski okulista, poszedł dalej. Udowodnił, że do wywołania transu hipnotycznego wystarczy koncentracja na błyszczącym przedmiocie. To właśnie Braid nazwał ten stan świadomości – hipnozą.
Paryski lekarz A.A. Liebeault z profesorem H.Bernheimem stworzyli tzw. „ szkołę Nancy”, a tym samym zapoczątkowali naukowe stosowanie hipnozy.
Uczniem tej szkoły był Zygmunt Freud ( 1856- 1939 ), twórca psychoanalizy, który napisał że „ nieświadomość jest większym kręgiem, zamykającym mniejszy krąg świadomości ”.
Emile Coue (1857-1926) lekarz, uznał, że w gruncie rzeczy hipnoza jest zawsze autohipnozą i że „to nie wola jest bodźcem naszego postępowania, lecz siła wyobraźni”.
Reprezentowany przez „ szkołę Paryską” Jean Martin Charot (1825-1893), psychiatra, stosował strach, jako sposób na wprowadzenie hipnozy i jest autorem sentencji „leczenie jest kwestia wiary ”.

I.P. Pawłow ( 1848-1936) rosyjski badacz, eksperymentował ze zwierzętami i poprzez szereg doświadczeń stwierdził : „ Każdy trwający lub systematycznie powtarzający się bodziec, który przez odpowiednie drogi nerwowe osiągnie określony punkt w korze mózgowej, prowadzi wcześniej lub później do wymuszonej senności, a następnie do snu lub hipnozy”. Stworzył teorię „ odruchów warunkowych”.

Współcześnie, prof. I.H.Schulz rozwinął szczególną metodę transu hipnotycznego, tzw. „trening autogenny” czyli „samowywołujący”.

I Milton Ericson ( 1901- 1980 ) , amerykański psychiatra, największy specjalista hipnoterapii, brylant wśród diamentów, wirtuoz. Wniósł do hipnozy niezwykle szeroki wachlarz technik. Wprowadził idee, które przekształciły tę sztukę w szczególną formę komunikacji.
do początku....

Trening autogenny to metoda relaksacji opracowana przez niemieckiego lekarza i psychiatrę Johannesa Schultza. Metoda ta, nazywana inaczej "skoncentrowanym odprężeniem", łączy autosugestię z ćwiczeniami regulacji funkcji cielesnych i wegetatywnych.
Trening autogenny składa się z sześciu elementów, które następują po sobie:
• uczucie ciężaru
• uczucie ciepła
• regulacja pracy serca
• regulacja swobodnego oddychania
• uczucie ciepła w okolicy splotu słonecznego
• uczucie chłodu na czole

Trening jest skuteczną metodą oddziałującą na organizm i życie psychiczne ćwiczącego, poprzez proste formuły autosugestii, poprzez które następuje wyzwolenie odprężenia i koncentracji, one natomiast przestrajają pracę organizmu, wywołując mniej lub bardziej trwałe zmiany w reakcjach fizjologicznych. Trening autogenny posługuje się mechanizmami, polegającymi na uaktywnieniu autonomicznego układu nerwowego. Metoda ta, jest bardzo użyteczna zarówno w działaniach psychoterapeutycznych, jak w codziennym życiu, oraz samorozwoju. Umiejętność lepszego panowanie nad swoim ciałem i umysłem ma zastosowanie w treningach sportowców olimpijskich, a także dla aktorów, tancerzy, handlowców, menadżerów itd.

Mechanizm treningu autogennego polega na fundamentalnych dwóch elementach:
1) świadomym kierowaniu swoich myśli i swojej uwagi
2) zawężeniu pola świadomości, co zwiększa siłę umysłu
Pierwszym etapem treningu autogennego jest nauczenie się przyjmowania odpowiedniej postawy ciała, ułatwiającej uzyskiwanie stanu odprężenia mięśni, odprężenia naczyń krwionośnych, zwolnienia rytmu pracy organizmu, skutecznie odcinającej dopływ bodźców z zewnątrz.

Schultz proponuje cztery postawy ciała: wykonywanie ćwiczeń w pozycji leżącej, siedzącej biernej, siedzącej czynnej (tzw. pozycji dorożkarza) i stojacej. Należy nadmienić, że jeśli zdecydowałeś się już na jakąś pozycję, powinieneś ją stosować zawsze, w przeciwnym wypadku na sukces w ćwiczeniu trzeba będzie czekać.
I tak :
pozycja leżąca - leżysz na plecach, a głowa nieco wyżej na poduszce. Ręce są lekko ugięte w łokciach, dłonie luźno spoczywają przy udach, stopy zwrócone lekko na zewnątrz
bierna pozycja siedząca - potrzebne jest krzesło z wysokim oparciem z tyłu pod głowę i bocznymi pod ręce, aby mogły swobodnie na nich się opierać. Lekko rozstawione nogi oparte są na podłodze.
aktywna pozycja siedząca - znana jest również pod nazwą „pozycji dorożkarza”. Najpierw prostujesz i rozciągasz kręgosłup, potem swobodnie opadasz do przodu. Lekko ugięte w łokciach ręce spoczywają płasko na udach. Nogi są lekko rozstawione. Głowa zwisa luźno do przodu.
pozycja stojąca – polecana po kilku tygodniach praktykowania treningu, jako że na początku może być trudno osiągnąć skupienie. Stań swobodnie na lekko rozchylonych nogach, opuść swobodnie ramiona, pochyl lekko głowę i zamknij oczy. Rozluźnij mięśnie ramion i karku. Plecy powinny być proste, ale nie sztywne.

ciężkość

Ćwiczenie rozpocznij od koncentracji na wrażeniach płynących z rąk i nóg, oraz wywoływania wrażenia ciężkości w rękach, nogach i całym tułowiu.

Przyjmij jedną z opisanych postaw ciała, i sugeruj sobie w myśli:
"Moja prawa ręka jest ciężka" - powtarzaj to kilka razy, a następnie jeden raz "jestem spokojny ". W podobny sposób postąp z nogami i zakończ sugestią "Całe moje ciało jest ciężkie, bardzo ciężkie". Po kilku takich ćwiczeniach, zaczniesz odczuwać wrażenie ciężaru w rękach i nogach. W miarę postępu, wrażenia te pojawią się coraz szybciej, coraz wyraźniej.
Ćwiczenia odczuwania wrażenia ciężkości powodują rozluźnienie mięśni

ciepło

W następnym etapie przystąp do ćwiczenia wywoływania wrażenia ciepła, najpierw w prawej ręce, później w lewej itd. "Prawa ręka jest ciepła, coraz cieplejsza", "Moja prawa noga jest ciepła, coraz cieplejsza", "Całe moje ciało jest przyjemnie ciepłe i ciężkie". Powtarzaj sugestię około sześć razy dla każdej części ciała, następnie raz "Jestem zupełnie spokojny „

Ćwiczenia dotyczące wyzwalania wrażenia ciepła w organizmie, powodują rozluźnienie napięcia naczyń krwionośnych.

serce
Następnym ćwiczeniem jest skoncentrowanie uwagi na biciu serca i sugestii „ Moje serce bije spokojnie i miarowo „

Jeśli nie czujesz pracy własnego serca, połóż rękę na klatce piersiowej w okolicy serca i wyczuj jego bicie.
Standardowa formuła ćwiczenia serca brzmi: Serce bije spokojnie i miarowo. Przy pojawieniu się niepożądanych objawów można tę formułę zmodyfikować na własny użytek; przy niskim ciśnieniu na przykład pomaga sugestia: Serce bije spokojnie i mocno.

oddech

Teraz skoncentruj się na swoim oddechu, stosując sugestię
"Oddycham równo i spokojnie"

Nigdy nie reguluj na siłę rytmu własnego oddechu. Pozwól organizmowi oddychać swoim własnym, niewymuszonym rytmem.

ciepło w okolicy splotu słonecznego

A teraz skoncentruj się na swoim brzuchu w okolicy splotu słonecznego ( dwa palce nad pępkiem, w głębi brzucha, za żołądkiem). Sugeruj sobie "Mój brzuch staje się ciepły, coraz cieplejszy". Tak jak poprzednio, powtarzaj kilka razy, przeplatając sugestią "Jestem spokojny".


chłodne czoło

Ostatnim ćwiczeniem jest nauczenie się wywoływania wrażenia chłodnego czoła. Skoncentruj się na czole powtarzając w myśli: "Moje czoło jest chłodne" . W uzyskaniu lepszego efektu, możesz wyobrazić sobie worek z pokruszonym lodem położony na czole.

trening

Ćwiczenia rozpocznij od przyjęcia prawidłowej pozycji ciała, zamknięcia oczu i uspokojenia siebie, na przykład poprzez wypowiedzenie zdania "Jestem spokojny „ Następnie ćwicz wywoływanie uczucia ciężaru ciała od 5 do 15-20 minut.
Przy ćwiczeniu dwa lub trzy razy dziennie ten etap trwa dwa tygodnie.

W następnych dwóch tygodniach pracuj nad wywoływaniem ciepła w swoim organizmie.

Po czterech tygodniach i dobrym opanowaniu, przejdź do etapu koncentracji na biciu serca. Ćwiczenia te powinny trwać co najmniej dwa tygodnie.
Po sześciu tygodniach przejdź do kolejnego etapu - koncentracji na oddechu, który trwa także dwa tygodnie.
Po ośmiu tygodniach przystąp do wywoływania wrażeń ciepła w okolicy splotu słonecznego.
Po kolejnych dwóch tygodniach przejdź do ostatniego etapu - uczenia się wywoływania wrażeń chłodu czoła.

Czas trwania ćwiczeń dla opanowania podstaw treningu autogennego wynosi trzy miesiące. W pierwszych tygodniach ćwiczenia powinny być częste (dwa, a nawet trzy razy dziennie), w następnych tygodniach czas ćwiczeń może się wydłużyć. Optymalny czas ćwiczeń, od 15 do 30 minut. Po trzymiesięcznym okresie czas ćwiczeń można przedłużać do jednej godziny i dłużej.


Stosowanie treningu wymaga systematyczności i wytrwałości i może być pożyteczne prawie we wszystkich stanach chorobowych.


przeciwwskazania
Treningu autogennego Shultza nie można uprawiać, kiedy ćwiczący ma gorączkę. Przeciwskazany jest dla osób, które są nadmiernie pobudliwe emocjonalnie, mają skłonność do reakcji nerwicowych, mają zmniejszone poczucie realizmu, lub uciekają od realnej rzeczywistości, używają narkotyków lub innych środków odurzających. U ludzi o nastawieniu autycznym trening może pogłębiać to nastawienie.
pozycja siedząca – niewskazana przy schorzeniach kręgosłupa
koncentracja na biciu serca – przy zaburzeniach pracy serca, ćwiczenie wymaga konsultacji specjalisty
oddech - przy zaburzeniach oddechu, ćwiczenie wymaga konsultacji specjalisty
ciepło w okolicy splotu słonecznego - przy zaburzeniach pracy organów w jamie brzusznej, ćwiczenie wymaga konsultacji specjalisty


zastosowanie
- nerwowość , pobudliwość , drażliwość,
- depresja, lęki, nieśmiałość, zahamowania, poczucie zaniżonej wartości,
- zaburzenia seksualne o podłożu psychicznym
- choroby psychosomatyczne, na przykład wrzody żołądka
- zaburzenia snu
- nałogi i uzależnienia
do początku....

Trening Jacobsona to popularna nazwa techniki relaksacyjnej Progresywnego Relaksu Mięśni, której twórcą jest Edmund Jacobson. Polega na nauce rozluźniania wszystkich partii ciała, poprzez naprzemienne napinanie i rozluźnianie poszczególnych grup mięśni.
Trening Jacobsona obejmuje napinanie i rozluźnianie mięśni rąk, relaksację (także poprzez lekkie napinanie i rozluźnianie) mięśni głowy i twarzy, mięśni języka, mięśni barkowych, następnie mięsni pleców i brzucha, a na końcu mięśni palców u rąk i nóg.
Metoda ta zakłada, że stany napięcia manifestują się przez kompulsywne myślenie o życiu, tzn. traktowanie większości spraw jako zmuszających do działania.
Trening Jacobsona polega na nauce napinania mięśni aż do automatyzacji. Trening powinno się odbywać najpierw w pozycji leżącej (relaksacja ogólna), po jakimś czasie w pozycji siedzącej, a następnie podczas wykonywania różnych czynności (relaksacja zróżnicowana).
Nauka relaksacji następuje w dwóch etapach:
 relaksacja stopniowa – nauka napinania pojedynczych grup mięśni, potem innych
 relaksacja zróżnicowana – napina się pojedyńczą grupę mięśni, inne pozostają rozluźnione (gdy nastąpi zautomatyzowanie czynności napinania mięśni , tylko potrzebna dla jakiejś pracy grupa jest napięta, zaś pozostałe rozluźnione, np. do czytania napięte są tylko mięśnie powiek i czoła).
Trening Jacobsona rozpoczynamy od nauki rozluźnianie mięśni rąk i nóg, a kończymy na nauce rozluźnianiu palców

Przebieg ćwiczeń

1.Zaciśnij pięści obu rąk, poczuj napięcie, przytrzymaj około 5 sek. i odpuść, poczuj przyjemne uczucie odprężenia w tym miejscu.
2.Napnij wszystkie mięśnie obu rąk , przytrzymaj… i odpuść, poczuj przyjemne uczucie odprężenia w tym miejscu.
3.Napnij swoje barki, przytrzymaj napięcie… i odpuść, poczuj przyjemne uczucie odprężenia w tym miejscu.
4. Podnieś brwi i zmarszcz czoło. Przytrzymaj napięcie… i odpuść, poczuj przyjemne uczucie odprężenia w tym miejscu.
5. Zaciśnij mocno powieki i napnij wszystkie mięśnie wokół oczu. Przytrzymaj… i odpuść, poczuj przyjemne uczucie odprężenia w tym miejscu.
6. Zaciśnij mocno zęby, przyciskając jednocześnie język do podniebienia. Przytrzymaj… i odpuść, poczuj przyjemne uczucie odprężenia w tym miejscu.
7. Napnij tylne mięśnie swojej szyi. Przytrzymaj… i odpuść, poczuj przyjemne uczucie odprężenia w tym miejscu. Wykonaj to ćwiczenie dwukrotnie, ponieważ mięśnie szyi są z reguły najbardziej napięte.
8. Napnij mięśnie swoich pleców. Przytrzymaj… i odpuść, poczuj przyjemne uczucie odprężenia w tym miejscu.
9. Weź głęboki wdech, przytrzymaj powietrze i napnij mięśnie klatki piersiowej. Przytrzymaj, i razem z wydychanym powietrzem rozluźnij te mięśnie, poczuj przyjemne uczucie odprężenia w tym miejscu.
10. Napnij mięśnie swojego brzucha. Przytrzymaj… i odpuść, poczuj przyjemne uczucie odprężenia w tym miejscu.
11. Napnij mięśnie pośladków. Przytrzymaj… i odpuść, poczuj przyjemne uczucie odprężenia w tym miejscu.
12. Zaciśnij mięśnie nóg, najpierw ud, następnie łydek. Przytrzymaj… i odpuść, poczuj przyjemne uczucie odprężenia w tym miejscu.
13. Napnij mięśnie stóp. Przytrzymaj… odpuść, poczuj przyjemne uczucie odprężenia w tym miejscu.
14. Skurcz palce u stóp, silnie napinając mięśnie tam się znajdujące. Przytrzymaj… i odpuść, poczuj przyjemne uczucie odprężenia w tym miejscu.
15. Poczuj głębokie odprężenie, w którym się znajdujesz, i jeśli jeszcze stwierdzisz, że jakiś mięsień jest trochę napięty, zaciśnij go mocno i odpuść.
16. Pozostań jeszcze chwilę w tym przyjemnym stanie, wyobrażając sobie lub przypominając, na przykład, miejsce na łonie przyrody, lub gdzie indziej, kiedy czułeś się szczęśliwy, zrelaksowany, odprężony, odczuj to każdą preferencją (zobacz, usłysz, poczuj ), wejdź w asocjację ( w siebie ) i dysocjację ( zobacz to z zewnątrz).
Innym wariantem tej techniki jest praca z wybranymi partiami ciała, aż nauczysz się je rozluźniać. Wtedy przechodzisz do kolejnych partii, z którymi ćwiczysz przez pewien czas.

Kiedy już oswoisz się z tą metodą, będziesz wykonywał napinanie naprzemienne i rozluźnianie, kilka razy podczas treningu. Kiedy nabierzesz wprawy, będziesz powtarzał te ćwiczenia w życiu codziennym, na przykład idąc , biegnąc, jadąc autobusem, oglądając telewizję, czy słuchając muzyki . Będziesz napinał na chwilę mięśnie poszczególnej partii ciała, puszczał i obserwował doznania. Dzięki temu dojdziesz do takiej wprawy, że w każdych okolicznościach będziesz potrafił dosyć głęboko rozluźniać swoje mięsnie.

Ćwicząc regularnie w ten sposób, zauważysz dodatkowe efekty. Nauczysz się odczuwać swoje mięśnie i będziesz mógł świadomie je rozluźniać, nawet bez uprzedniego napinania. Dokładnie tak, jak teraz możesz napinać jakiekolwiek mięśnie w swoim ciele, wysyłając sygnał z mózgu do mięśnia, w ten sam sposób będziesz umiał je odprężać. To umiejętność, którą po jakimś czasie możesz doskonale wyćwiczyć.

zastosowanie metody

- zaburzenia nerwicowe, lęki
- bezsenność
- depresja
- wysoki stres
- metoda wspierająca wewnętrzny rozwój
- polepszenie pracy narządów wewnętrznych.
do początku....